Zaburzenia odżywiania - bulimia

Zaburzenia odżywiania - bulimia

Bulimia jest poważnym zaburzeniem odżywiania. Polega przede wszystkim na napadach objadania się, po których następują takie zachowania jak zwracanie posiłków, drakońskie diety, łykanie środków przeczyszczających, stosowany jest nadmierny wysiłek fizyczny bądź osoba ta wykonuje często lewatywy.

Zachowania te bywają bardzo często niezauważone przez otoczenie osoby chorej. Zatem ciężko jest w porę zareagować. Osoba taka ma kilka do kilkunastu napadów obżarstwa tygodniowo, przy czym stara się utrzymać swoją masę ciała. Spożywane potrawy są zazwyczaj wysokokaloryczne, pochłaniane w dużych ilościach. Po czym chory popada w poczucie winy i dąży do zwrócenia tego co zjadł, aby nie odbiło się to na jego wadze. Posiłki konsumowane są zazwyczaj w samotności. Osoby chore zagłuszając swoje sumienie często posuwają się również do zagłuszenia swoich działań, czyli na przykład po kolejnym obfitym posiłku udając się do toalety wymiotują po włączeniu suszarki, wyciszającej ich postępek.
 

Przyczyny bulimii

Zazwyczaj na chorobę zapadają kobiety między 18-25 rokiem życia. Ich masa ciała może być w granicach normy, ale osoby te i tak nie potrafią siebie zaakceptować. Dodatkowo w grę mogą wchodzić problemy rodzinne, stres, odczuwanie głodu, niestabilność emocjonalna, tłumienie gniewu, zaburzone poczucie bezpieczeństwa, odtrącenie przez otoczenie, zaburzenia mechanizmów samokontroli.
 

Jakie są skutki choroby?

Działania mogą się przyczynić do całkowitego wyniszczenia organizmu. Wśród najczęściej występujących objawów wyróżnia się: zmęczenie, ospałość, odwodnienie, zaparcia, bóle głowy, podrażnienie przełyku, nieregularne miesiączki, osłabienie serca i wątroby, zgaga, stany depresyjne, uszkodzenie szkliwa zębów, opuchlizna twarzy, zapalenie ślinianek, rozciągnięcie żołądka, zaburzenia pracy nerek, suchość skóry i inne.
 

Psychiczne wsparcie pacjenta

Leczenie bulimii powinno opierać się przede wszystkim na psychoterapii. Terapia powinna zwalczać depresję, lęki, podnieść samoocenę, wpłynąć na relację z bliskimi. Każdy pacjent z zaburzeniami odżywiania powinien być traktowany indywidualnie. Niekiedy wymagana jest terapia rodzinna czy grupowa. Leczenie może odbywać się w szpitalach psychiatrycznych. Dopuszcza się leczenie farmakologiczne, jest to bowiem coraz bardziej skuteczna metoda.
 

Wizyta u dietetyka

Psychoterapia jest dopiero początkiem długiego procesu leczenia. Kiedy pacjent zrozumie, że utracił kontrolę nad swoim życiem i podda się terapii powinien również skorzystać z pomocy doświadczonego dietetyka, który ułoży odpowiedni plan żywieniowy, który dostarczy organizmowi wszelkich niezbędnych składników odżywczych, których był pozbawiony w okresie choroby. Dogłębny wywiad przeprowadzony przez specjalistę, poznanie preferencji żywieniowych oraz codziennych nawyków pozwoli dietetykowi na opracowanie planu działania i wdrożenie systematycznej zmiany nawyków i stylu życia. Konieczne będzie w tym przypadku określenie wagi pacjenta. Profesjonalne wagi medyczne posiadają obecnie tyle dodatkowych funkcji, że pacjent z takim problemem wystarczy, że stanie na chwilę na platformie, a za pomocą jednego przycisku będzie możliwe określenie jego wskaźnika masy ciała. Dzięki czemu będzie można poznać stan zdrowia i stan odżywienia danej osoby, co jest niezbędne w procesie leczenia.